„Doggerland. Podstęp” Maria Adolfsson (Wydawnictwo W.A.B.)

 

(zdjęcie: Czytadło pisadło)

Doggerland - fikcyjny archipelag położony na Morzu Północnym, gdzieś pomiędzy Wielką Brytanią, a Skandynawią ...

Karen Eiken Hornby - śledcza, której w udziale przypadnie poprowadzenie sprawy morderstwa mieszkanki jednej z doggerlandzkich wysp, będącej byłą żoną szefa wydziału, z którym Karen łączą stosunki nie tylko służbowe ...

„Pomiędzy” Paweł Radziszewski (Wydawnictwo SQN)

 

(zdjęcie: Czytadło pisadło)

Opowieść korzeni, opowieść ognia, opowieść wody, opowieść kamieni, opowieść mgły... To one składają się na debiutancką powieść Pawła Radziszewskiego „Pomiędzy”, której tłem staje się nakreślony literacką kreską bagnisty las. To właśnie tam, w fikcyjnej wsi Zręby, dzieją się przesycone baśniowością historie, w których bohaterami są Król Cyganów o złotych zębach, niedźwiedź w spodniach na szelkach lubujący się w soczystych gruszkach, białowłosy Niemiec o oczach koloru wody, Cygańska Madonna, czy chociażby zakochany w obrazie hrabia.

„Śleboda” Małgorzata i Michał Kuźmińscy (Wydawnictwo Dolnośląskie)

 

(zdjęcie: Czytadło pisadło)

Anna Serafin to młoda antropolog, której życie prywatne oraz tempo kariery zawodowej nie przynoszą satysfakcji. Zmęczona rutyną oraz monotonią codzienności wyjeżdża na wakacje w góry. Podczas pieszej wędrówki odrywa ludzkie szczątki...

„Między nami pingwinami” Noah Strycker (Wydawnictwo MUZA)

(zdjęcie: Czytadło pisadło)

„Wyobrażałem sobie widok kolonii w porze pełnej aktywności – ptaki aż po horyzont, człapiące na krótkich nóżkach z brzuchami wypchanymi rybami, rozpoznające swoje pisklęta pośród masy innych. To spektakl, który większość osób ma szansę zobaczyć tylko w telewizji. Nieliczni mają okazję zetknąć się z nim osobiście”...

Dzięki książce Noaha Stryckera i odrobinie wyobraźni jest to jednak możliwe bez udziału tego typu środków masowego przekazu. „Między nami pingwinami” bowiem to zapiski autora z pobytu i pracy naukowej na Antarktydzie, a dokładnie przylądku Croziera, gdzie uczestniczył w misji badawczej realizującej projekt poświęcony zamieszkującej ten teren populacji pingwinów Adeli. Na kartach opowieści Stryckera przenosimy się w jedne z najmniej dostępnych i przyjaznych miejsc na naszym globie, gdzie obok skrajnych warunków pogodowych, w tym ekstremalnie niskich temperatur, doświadczamy ogłuszającej ciszy i odosobnienia.

„Martwy ptak” Maciej Kaźmierczak (Wydawnictwo MUZA)

 

 

 (zdjęcie: Czytadło pisadło)

Wróbel (łac. Passer domesticus), sikora bogatka (łac. Parus major), kruk (łac. Corvus corax)...

Laura Wójcik jest studentką łódzkiej ASP specjalizującą się w martwej naturze oscylującej wokół wizerunków martwych ptaków. Martwa natura zyskuje jednak na swej dosłowności, gdyż w Łodzi dochodzi do serii brutalnych morderstw, których punktem wspólnym są właśnie martwe ptaki. Czy to tylko niepokojący zbieg okoliczności? Czy Laura i jej twórczość stały się jednak inspiracją dla wynaturzonego umysłu mordercy? A może to ona, młoda i próbująca zaznaczyć swą obecność na rynku sztuki artystka stoi za okrutnymi mordami?

„Czy naprawdę schamieliśmy?” George Orwell (Wydawnictwo MUZA)

 

 

(zdjęcie: Czytadło pisadło)

 "Istnieją książki, które czyta się na okrągło; książki, które stają się częścią wyposażenia naszego umysłu i kompletnie zmieniają poglądy na życie; książki, które się tylko podczytuje, lecz nigdy nie czyta
w całości; książki czytane jednym tchem, lecz po tygodniu zapominane” (cytat pochodzi z felietonu „Książki przeciw papierosom”).

George Orwell. Pisarz, publicysta, krytyk literacki... Baczny obserwator, komentator zastanej rzeczywistości (w tym politycznej, społecznej i kulturalnej), kronikarz, prowokator, wieszcz. Dla wielu przede wszystkim autor „Folwarku zwierzęcego” i „Roku 1984”, dla mniejszości - cenzor i demaskator mechanizmów systemów politycznych, w tym systemów totalitarnych oraz systemu politycznego Wielkiej Brytanii, wrażliwy na różnice i nierówności społeczne*. Jego działalność publicystyczno - literacką cechował humor oraz odwaga w głoszeniu zdecydowanych poglądów i manifestowaniu swojego punktu widzenia.

„Pierwsza osoba liczby pojedynczej” Haruki Murakami (Wydawnictwo MUZA)

„Śmierć marzeń jest w pewnym sensie smutniejsza niż śmierć żywej istoty”.

„(...) nasze życie to w końcu tylko ładnie opakowane dobro nietrwałe”.

„Pierwsza osoba liczby pojedynczej” i moje pierwsze literackie spotkanie z Haruki Murakamim, autorem wielu bestsellerów książkowych, tekstów zaliczanych już do światowego kanonu literatury pięknej. Sądząc po liczbie pozycji książkowych jego autorstwa wydanych w samej Polsce, uznać go również należy za bardzo płodnego literacko pisarza, który w swym twórczym cv posiada powieści, opowiadania, eseje, a także literaturę faktu. Wszystkie one cechuje bogata poetyckość, symbolika, tajemniczość, obrazowość, magia. Przynajmniej tak należy sądzić po lekturze notek biograficznych, recenzji, analiz poświęconych osobie i dorobkowi literackiemu Murakamiego.

„Bliżej, niż myślisz” Ewa Przydryga (Wydawnictwo MUZA)

          

„Bliżej, niż myślisz” to trzecia już powieść Ewy Przydrygi utrzymana w nurcie powieści „domestic drama”, której akcja rozgrywa się w Gdyni, zaś osią fabuły jest próba odtworzenia, czy może raczej określenia własnej tożsamości przez głównego bohatera, w którą wpleciony zostaje element kryminalny. Nika Werner, bo o niej właśnie mowa, to właścicielka małego, nadmorskiego pensjonatu, która jako punkt wyjścia dla nowego rozdziału w swoim życiu wybrała właśnie Gdynię. To duże miasto portowe oferowało jej przede wszystkim komfort anonimowości, tak niezbędnej dla osoby na nowo definiującej siebie i poszukującej swojej tożsamości. Nika bowiem, to „kobieta po przejściach”, mocno doświadczona życiowo, która jako dziecko traci ojca i młodszą siostrę, z matką zaś pozostaje   w silnie toksycznej więzi emocjonalnej.

„Władcy czasu” Eva García Sáenz de Urturi (Wydawnictwo MUZA)

„Pracuję w Wydziale Kryminalnym, a ty mi mówisz o wierze w rodzaj ludzki?”.

Vitoria, czasy współczesne. Nieznany autor publikuje powieść historyczną „Władcy czasu”, której akcja rozgrywa się w okresie średniowiecza, za życia legendarnego hrabiego don Veli. W dniu jej promocji, w miejscu czytelniczego spotkania, odkryte zostają zwłoki jednego z najbogatszych hiszpańskich przedsiębiorców. Zgodnie z ustaleniami ginie on wskutek otrucia kantarydyną – afrodyzjakiem, średniowiecznym odpowiednikiem viagry, a zgodnie z właściwą definicją: proszkiem otrzymywanym poprzez zmielenie chrząszczy z gatunku pryszczel lekarski, potocznie nazywanych hiszpańską muchą*. Odkrycie to zapoczątkowuje serię morderstw popełnianych niepokojąco tożsamo ze zbrodniami opisanymi na kartach wyżej wymienionej powieści. Przed rozwiązaniem ich zagadki staje ponownie profiler kryminalny, inspektor Wydziału Kryminalnego, Unai López de Ayala (zwany Krakenem).

„Krok trzeci” Bartosz Szczygielski (Wydawnictwo WAB)

„Krok trzeci” to dla Bartosza Szczygielskiego pierwszy krok w nowej przestrzeni gatunkowej literatury. Pisarz powieści kryminalnych sięga bowiem tym razem po thriller psychologiczny, którego fabułę opiera na znanym już i w literaturze i filmie mechanizmie dwoistości natury ludzkiej.

Główną bohaterkę powieści – Magdę – poznajemy na etapie życia, który można uznać, iż osiągnął status uporządkowanego i usystematyzowanego. Jest psychoterapeutką mającą własną praktykę, szczęśliwą mężatką, której mąż zapewnia życie o określonym, stosunkowo wysokim standardzie. Niestety... jedno wydarzenie... i pozornie szczęśliwe życie bohaterki burzy się z lekkością domku z kart. Magda budzi się pewnego dnia zakrwawiona we własnej łazience nie pamiętając zdarzeń z poprzedniej nocy. Dramatyzmu sytuacji dodaje fakt, iż stwierdza zniknięcie męża. To jednak dopiero preludium do dalszych wydarzeń, które budzą demony przeszłości i wskrzeszają zapomniane tajemnice, w zmaganiu z którymi Magda może liczyć na swoją przyjaciółkę, Ninę. Czy jednak aby na pewno przyjaciółkę?

„Miedziaki” Colson Whitehead (Wydawnictwo Albatros)

Colson Whitehead, amerykański pisarz i dziennikarz, laureat National Book Award i Nagrody Pulitzera za powieść „Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki”, urodził się i dorastał na Manhattanie. Jest autorem sześciu powieści i dwóch książek z dziedziny literatury faktu; został dwukrotnie nominowany do Nagrody Pulitzera. Od 2015 roku ma stałą kolumnę w „The New York Times Magazine”. W 2017 roku Colson Whitehead trafił na prestiżową listę stu najbardziej wpływowych ludzi na świecie według tygodnika „Time”.„Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki” otrzymała: Nagrodę Pulitzera 2017, National Book Award 2016, Carnegie Medal for Fiction, Heartland Prize, została też nominowana do Kirkus Prize. Redakcje wszystkich najważniejszych gazet w Stanach Zjednoczonych okrzyknęły tę książkę najlepszą powieścią roku*.

To tak tytułem wstępu.

„Jego babeczka” Penelope Bloom (Wydawnictwo Albatros)

„Zawsze kochałam Halloween”...

Emily – niespełniona, aczkolwiek utalentowana artystka, której planem krótkoterminowym jest wyjazd do Paryża w celu podjęcia studiów z zakresu sztuki, otrzymuje angaż przy przygotowaniu dekoracji na imprezę halloweenową. Mając na uwadze szczególną słabość do tegoż jesiennego święta, a także zaproponowane warunki realizacji zadania, zaproponowane zlecenie zdaje się być dla niej czystą przyjemnością, łatwą sposobnością zarobienia pieniędzy, ale i odmianą od zajęć plastycznych prowadzonych w pewnym domu starców. Niestety, to co wydawało się łatwe i przyjemne, komplikuje osoba zleceniodawcy...

„Amber-Gold” Krzysztof Beśka (Wydawnictwo Oficynka)

Jeszcze jakiś czas temu, przy okazji recenzji „Szkarłatnej głębi” Krzysztofa Bochusa pisałam: „Polski rynek wydawniczy przyzwyczaił nas w ostatnich latach do ekspansji literatury z gatunku kryminał (…) Coraz intensywniej powieść kryminalna ewoluuje wykształcając nowe jej odmiany. Perełkę stanowi jednak nadal kryminał retro. Być może powodem takiego stanu rzeczy jest potrzeba znajomości przez pisarza nie tylko historii, ale i składających się na klimat epoki, w której chce osadzić fabułę swojej powieści, stosunków społecznych, kulturowych, politycznych, ekonomicznych. Jednym z nielicznych (nadal) autorów działających twórczo w tym zakresie jest Krzysztof Bochus (...)”. Jak najbardziej podpisuję się ponownie pod tą opinią, z tym że znane mi grono autorów kryminałów retro poszerzam o nowe nazwisko Krzysztofa Beśki. Powieść „Amber-Gold” wydana nakładem gdańskiego Wydawnictwa Oficynka jest pierwszą jego autorstwa, z którą dotychczas miałam okazję się zapoznać. A warto w tym miejscu wspomnieć, że nie jest to debiut literacki Krzysztofa Beśki, który jak czytamy w nocie wydawniczej, czy też chociażby w Wikipedii*, posiada pokaźny dorobek literacki - kilkanaście powieści kryminalnych i sensacyjnych, wiersze (wydane w oddzielnych tomach, ale i antologiach), opowiadania, piosenki, słuchowiska...

„Rytuały wody” Eva García Sáenz de Urturi (Wydawnictwo MUZA)

„Rytuały wody”..., drugi tom trylogii Białego Miasta Evy Garcii Sáenz de Urturi i kolejne śledztwo profilera kryminalnego, inspektora Unaia Lópeza de Ayala zwanego Krakenem. Tym razem inspektor Wydziału Kryminalnego zmierzy się z kolejną serią morderstw, które mają znamiona rytualnych, ale wzorowanych na starych celtyckich obrzędach wody skupionych wokół zagadnienia płodności. Giną Ci, których ktoś uznał za niegodnych bycia rodzicem...

Mechanizm fabuły najnowszej powieści hiszpańskiej autorki jest paralelny do pierwszego tomu trylogii i wydaje się być zrozumiałym, że nie da się uniknąć ucieczek recenzyjnych do pierwszej jej części. I tak, mamy seryjnego mordercę, rytualne mordy nawiązujące symboliką do wierzeń i tradycji starożytnego ludu, no i oczywiście kapitalnie oddany klimat hiszpańskich miast i miasteczek. W dodatku kolejność wydarzeń powieści skomponowana jest w oparciu o schemat retrospekcji, a więc wydarzenia teraźniejsze z perspektywy bohaterów powieści przeplatane są z wydarzeniami przeszłymi. Ukazany jest w ten sposób ścisły związek przyczynowo-skutkowy między zdarzeniami odległymi na linii czasu o kilkadziesiąt lat.

„Chciwość” Marc Elsberg (Wydawnictwo WAB)

„(...) człowiek robi wszystko, aby zwiększać swoje indywidualne korzyści. Kapitalizm jest napędzany interesem własnym, chciwością”.

Berlin. Spotkanie ministrów spraw zagranicznych, które z uwagi na światowy kryzys gospodarczy zamienia się w szczyt z udziałem polityków, przedstawicieli banków centralnych i korporacji międzynarodowych. To właśnie na tym spotkaniu swój wykład ma wygłosić profesor Herbert Thompson, laureat Nagrody Nobla, żywa legenda, twórca modeli gospodarczych ukierunkowanych na zapewnienie dobrobytu jak najszerszej rzeszy ludności. Niestety w drodze na prelekcję ginie w wypadku samochodowym wraz ze swoim asystentem Willem Cantorem. Czy aby jednak to był tylko wypadek? Czy okoliczności zdarzenia nie poddają w wątpliwość tej wersji wydarzeń? Czy komuś zależało na śmierci profesora? A jeśli tak, to komu? Co takiego odkrył naukowiec, że ktoś gotowy jest zabić by nie ujrzało to światła dziennego?

„Niezbity dowód” Peter James (Wydawnictwo Albatros)

„Nie jestem wcale przekonany, czy niepodważalny dowód istnienia Boga, zakładając, ze coś takiego jest możliwe, rzeczywiście przywróciłby na świecie równowagę. Obawiam się, że efekt byłby odwrotny (…) . Sam pomyśl o konsekwencjach. Wśród wielu religii doszłoby do wrzenia, zapanowałby chaos. Desperacja. Ilu ludzi przez całe stulecia głosiło, że ich wiara jest jedyną ścieżką wiodącą do Boga? Woda na młyn dla fanatyków wszelkiej maści. Panika wśród tych, których życie opiera się na jakimś systemie wierzeń (…) Wśród wielu fundamentalistów zapanowałoby oburzenie, nazwaliby to bluźnierstwem”.

„Niezbity dowód” Petera Jamesa, to kolejna już w tym roku nowość wydawnicza, której lektura w zupełnie naturalny sposób przywodzi na myśl porównanie do Dana Browna i jego dorobku literackiego. Historia z mocno osadzonym elementem spiskowym, odwołania do tematyki religijnej, w szczególności kwestii od zawsze budzącej kontrowersje społeczne, religijne, czy nawet filozoficzne: czy Bóg istnieje, jakie są dowody na istnienie Boga? Trudny temat, lektura książki zaś mogąca budzić niezdrowe emocje i sprzeciw, w szczególności wśród religijnych społeczności monoteistycznych. „W jakiej sytuacji znalazłyby się wszystkie religie abrahamowe? Czy to Bóg katolicki? Anglikański? Bóg judaizmu? Islamu? A co z hinduizmem? Sikhizmem?”. Czy dla mniej lub bardziej ortodoksyjnych wyznawców religijnych taki dowód jest w ogóle potrzebny?

„3 sekundy” Anders Roslund, Börge Hellström (Wydawnictwo Albatros)

„W kieszeni miał jedenaście działek na oddział, który niczym nie różnił się od innych. Pięciu zapłaci gotówką. W sumie zarobi tutaj miliony koron. To pieniądze z cichej działalności, jaką na terenie więzienia prowadzą osadzeni. Społeczeństwo rzadko się o tym dowiaduje”.

Cel: przeniknięcie i rozpracowanie od wewnątrz środowiska związanego z narkobiznesem. Piet Hoffman jako wtyka policyjna, czy też nazywając to poprawniej: tajny współpracownik Policji, zostaje umieszczony w jednym ze szwedzkich więzień, by tam móc realizować swoje zobowiązanie wobec organów ścigania. Niestety... Zdemaskowany przez współwięźniów, zdradzony przez swoich zleceniodawców, zostaje sam i rozpoczyna walkę o przetrwanie mając naprzeciw niemal wszystkich...

„Cichoborek” Urszula Stokłosa (Wydawnictwo Janka)

Drugi debiut (po „Rękach ojca” Aleksandry Julii Koteli) opublikowany nakładem Wydawnictwa Janka i moja druga literacka miłość od pierwszego wejrzenia i wczytania. Niepokaźnych gabarytów książka, zbiór opowiadań (z pozoru ze sobą niepowiązanych) wpisujących się w wiejską tematykę, albo bardziej współcześnie: nurt rustykalny. „Cichoborek” mnie zauroczył i pochłonął w zupełności. A ja każdą minutę poświęconą lekturze książki oddałam z uwagą i w skupieniu jej bohaterom – mieszkańcom niepozornej wsi na południu Polski.

„Czym jest Cichoborek? Zwykłą wioską czy przestrzenią mityczną. Czy obmywa go szary nurt literatury o polskiej prowincji, czy barwny – lokalnego realizmu magicznego?” pyta Eliza Kącka na łamach okładki zbioru opowiadań Stokłosy. Cudnie powiedziane... Dla mnie bezsprzecznie przestrzenią mityczną ubarwioną lokalnym realizmem magicznym. Wraz z każdym kolejnym wersem, akapitem, stroną, otula niczym ciepły pled dając tak potrzebne poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Przywołuje na myśl beztroskie dzieciństwo spędzone w babcinym domu położonym na peryferiach małego nadwiślańskiego miasteczka... Domu wypełnionym aromatem ciasta drożdżowego i spalanych zimą drew w piecu kaflowym, unoszącego się stukotu kół pociągów przejeżdżających nieopodal przez stację kolejową i psich serenad staruszka Gucia, zapachu piwoni i smaku orzechów oraz groszku cukrowego z babcinego ogródka, czy podwórkowych zabaw w policjantów i złodziei.... To moje wspomnienia wydobyte w magiczny sposób przez autorkę, kołyszące do snu i dające wytchnienie.

„Czerwień. Kolory zła” Małgorzata Oliwia Sobczak (Wydawnictwo WAB)

Dwie zbrodnie popełnione w tym samym miejscu, w bliźniaczy sposób, na osobach o zbliżonej aparycji, w odstępie kilkunastu lat, przez psychopatycznego mordercę (morderców?) okaleczającego zwłoki... Wątek mafijnego półświatka przestępczego, trudne relacje rodzinne na linii matka-córka i ich konsekwencje, niespełniona miłość i wybory z rozsądku, tajemnica... Kryminał, thriller, dopełnione elementami powieści obyczajowej i nutą erotyzmu... Taka jest właśnie „Czerwień. Kolory zła”, debiut literacki Małgorzaty Oliwii Sobczak w charakterze autorki powieści kryminalnych.

Powieść czyta się naprawdę dobrze, szybko i z zainteresowaniem. Autorka udowadnia, że komfortowo czuje się w zgoła odmiennym gatunku literackim aniżeli dotychczas uprawianym (czytaj: baśń, powieść obyczajowa). Zgrabnie operuje wypracowanym już stylem pisarskim, czego efektem podczas lektury jest brak dojmującego odczucia debiutanctwa.

„Oszukana” Magda Stachula (Wydawnictwo Edipresse Książki)

Swoją przygodę z literaturą w charakterze pisarza rozpoczęła w 2016 roku od thrillera psychologicznego „Idealna”. Od tamtej pory wydała jeszcze trzy powieści, zostając jedną z bardziej rozpoznawalnych polskich pisarek powieści z gatunku thriller – kryminał. „Oszukana” jest czwartą, jak dotychczas ostatnią pozycją w dorobku literackim Magdy Stachuli. Autorka konstruując jej fabułę sięgnęła po temat, który wydawać by się mogło (!) jest już problemem z lamusa przestępczości zorganizowanej. Handel żywym towarem, bo o tym właśnie mowa, pozostaje jednak nadal w kręgu zainteresowania grup o charakterze kryminalnym. Wykorzystując ufność, naiwność, a nierzadko również ciężkie położenie finansowe, stosując proste techniki manipulacji i zastraszenia, mając przy tym zero poszanowania dla godności ludzkiej, trudnią się one dostarczaniem „towaru” do domów publicznych. Takim właśnie „towarem” miała być Lena – tytułowa „oszukana”...